1 Inleiding

De student leert in deze les hoe de jonge Mohammed ﷺ zich ontwikkelde tot een uitzonderlijk eerlijk, bedachtzaam en waarheidsgetrouwe jongeman. Hij ontdekt dat de Profeet ﷺ zonder formele scholing toch een diep inzicht had in natuur, leven en maatschappelijke problemen, en dat hij zich verzette tegen de slechte gewoonten van zijn tijd. De student leert hoe hij tijdens de Oorlog bij Fujjar een vreedzame rol speelde, hoe hij zich inzette voor sociaal werk en de zwakkeren hielp, en hoe hij door zijn wijsheid een conflict over de Zwarte Steen in de Ka’aba wist op te lossen. Tot slot leert de student hoe zijn buitengewone eerlijkheid hem de titels Al‑Amīn en As‑Ṣiddīq opleverde, waardoor hij in heel Mekka bekend stond als het symbool van betrouwbaarheid en waarheid.

2 Volwassenheid

In dat tijdperk waren er in Arabië geen scholen. Daarom was de Heilige Profeet Mohammed ﷺ niet naar school geweest. Desondanks had hij een scherpe blik en een pienter geheugen. Hij leerde van alles wat hij zag en hoorde: van het oerwoud in de woestijn tot de drukte op het marktplein. Zijn gedachten waren gefixeerd op de basisprincipes van het leven en de natuur. Uit zichzelf maakte hij een diepgaande studie van de levende natuur. Niets ontschoot zijn aandacht. De kaders waren voldoende voor hem. Hij zocht naar de diepste betekenis van de dingen die door het oog niet waargenomen konden worden. Zijn uren waren vaak gevuld met diep nadenken over de dingen.

“Waarom volgen dag en nacht elkaar op? Hoe komt het dat een cyclus nooit ophoudt? Wat doen wind, wolken en regen voor de mens? Hoe krijgen zij gestalte? Hoe komt het dat de hemellichamen om hun baan draaien?” De bedachtzame jongeman zocht naar antwoorden op deze en andere gelijksoortige vragen.

Er was ook stof tot nadenken over de leefwijze die Mohammed ﷺ om zich heen zag. Mensen vereerden afgodsbeelden. Zij dronken en gokten veel. Verder begroeven zij hun dochters levend. Ze waren misdadig tegenover hun slaven. Zij waren ruw tegenover hun vrouwen. Zij waren trots op al deze dingen. Het leek alsof zij deze dingen deden om elkaar te overtreffen. Dit leidde tot bloedige gevechten. Sommige van deze gevechten gingen van generatie op generatie door. In Arabië waren deze dingen normaal. In de buurlanden zag het er niet beter uit.

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ vond deze leefwijze niet goed. Hij nam nooit deel aan zulke dingen die zich rondom hem afspeelden. Hij nam ook nooit deel aan afgodenverering. Evenmin nam hij deel aan luidruchtige huwelijksfeesten. Hij was kalm en bedachtzaam. Hij bleef weg van kermissen en festivals. Naarmate de jaren verstreken, maakte hij zich meer zorgen om het kwaad dat hij om zich heen zag. Hij zocht naar een manier om de wereld van dit kwaad te verlossen.

3 De oorlog bij Fujjar

Verschillende Arabische volksstammen waren voortdurend in oorlog met elkaar. De Quraysh moesten ook gevechten meemaken. Met lange tussenpozen duurde deze oorlog ruim vier jaar. De Heilige Profeet Mohammed ﷺ was toen 15 jaar oud. Hij moest aansluiten bij zijn volksstam, wetende dat deze stam niet vocht om zijn wil. Daarom nam hij niet actief deel aan de gevechten. Hij trok zijn zwaard niet. Hij verzamelde de pijlen die door de vijanden waren afgeschoten en overhandigde ze aan de boogschutters van zijn stam. Deze oorlog staat bekend als de Oorlog bij Fujjar.

4 Sociaal werk

De voortdurende oorlog tussen de stammen bracht veel leed. De zwakken leden het meest. Er was niemand om hen te helpen. Jaren geleden hadden enkele mensen een sociëteit opgericht om de zwakke mensen te helpen. De sociëteit bestond niet meer. Mensen die in de oorlog van Fujjar gewond waren geraakt, werden niet geholpen.

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ voelde zich hierdoor diep geraakt. Hij wilde iets voor deze arme mensen doen. Daarom wendde hij zich tot de leider en besprak deze zaken. Van sommigen kreeg hij steun. Zo kwam de sociëteit opnieuw tot leven om de zwakkeren te helpen. De Heilige Profeet Mohammed ﷺ werd de drijfveer achter deze sociëteit. Na enige tijd nam de interesse hierin af, maar de Heilige Profeet Mohammed ﷺ ging verder met zijn sociale werk.

5 Ka’aba verbouwd

De Ka’aba staat in het midden van een lage vallei. Gedurende een jaar had het hevig geregend, waardoor een vloedgolf was ontstaan en de Abraham‑tempel was meegesleurd. Verschillende stammen gingen samenwerken om de Ka’aba te herbouwen. Het bouwwerk was bijna af en alleen de Zwarte Steen moest nog geplaatst worden, toen er een ruzie ontstond. Iedere stam wilde met de eer strijken door de steen in het gebouw te plaatsen. Het leek alsof alleen het zwaard een besluit kon brengen. Geen vreedzame oplossing leek mogelijk.

Toen bedacht een van hen een plan. Hij stelde voor om de Steen de volgende dag in de Ka’aba te zetten. De man die de volgende dag als eerste bij de Ka’aba zou komen, mocht beslissen wat er zou gebeuren. Iedereen moest zijn besluit accepteren.

De mannen van verschillende stammen renden de volgende ochtend naar de Ka’aba. Elk van hen probeerde als eerste het Huis van Allāh te betreden. Echter, zij werden teleurgesteld: een jongeman was daar al aanwezig. Het was niemand anders dan de neef van Abu Ṭālib.

Aan de Heilige Profeet ﷺ werd gevraagd zijn besluit in deze zaak bekend te maken. Hij nam een lapje en spreidde het op de grond. Toen legde hij de Zwarte Steen in het midden van het lapje. Daarna werden de stamhoofden bij elkaar geroepen om het lapje te tillen. Zij hielden het lapje aan verschillende kanten vast en tilden het op. Toen de steen op de juiste hoogte was getild, pakte de Heilige Profeet ﷺ de Zwarte Steen en plaatste die in de Ka’aba. Iedereen was blij met het besluit.

6 De kracht van de waarheid

De bekende mannen van Mekka waren groothandelaren en koopmannen. Abu Ṭālib richtte zijn leven ook op dezelfde wijze in. De Heilige Profeet ﷺ was dus bekend met de zakenwereld. Toch was hij niet zoals de andere zakenlieden. Hij was buitengewoon eerlijk en betrouwbaar. Ook was hij beleefd in zijn spraakgebruik, fair en eerlijk in zijn manier van zaken doen. Nooit maakte hij onjuiste beweringen. Altijd was hij oprecht en duidelijk.

Eenieder die met de Heilige Profeet ﷺ zaken deed, was overtuigd en bevangen door de grote kwaliteiten van deze jongeman. Het was moeilijk te geloven dat iemand zo eerlijk kon zijn.

Op een dag vroeg een zakenpartner aan de Heilige Profeet ﷺ om hem op de hoek van een straat op te wachten. Hij beloofde binnen enkele tellen terug te komen. Echter, de zakenpartner vergat zijn afspraak. Drie dagen en nachten bleef de Heilige Profeet ﷺ op hem wachten. Op de vierde dag passeerde de zakenpartner toevallig de straat. Hij was met stomheid geslagen toen hij zag dat zijn vriend nog steeds op hem wachtte. Hij verontschuldigde zich ten zeerste voor zijn vergeetachtigheid. De Heilige Profeet ﷺ reageerde met een glimlach en zei: “Maak je niet druk, ik had beloofd op je te wachten tot je terug zou komen, en dus heb ik mij aan mijn woord gehouden.”

Op een andere dag verkocht de Heilige Profeet ﷺ kamelen aan een man. Nadat de koper was vertrokken, merkte de Profeet op dat de koper een kreupele kameel had meegenomen. Spoedig haastte de Profeet zich te paard naar de man en gaf hem het geld terug dat hij had betaald voor een gezonde kameel. Zelf nam de Profeet de kreupele kameel terug. Over dergelijke eerlijke handelsovereenkomsten was nooit eerder gehoord in Arabië.

Spoedig werd de eerlijkheid en betrouwbaarheid van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ alom bekend. Al gauw werd hij geliefd en gerespecteerd door iedereen. Hij werd zelfs bekend als Al‑Amīn en As‑Ṣiddīq (de eerlijke en waarheidsgetrouwe, het symbool van de Waarheid).