1 Aantal letters

In de Arabische taal hebben we 28 letters en het zijn allemaal medeklinkers. De korte klinkers worden niet als afzonderlijke letters beschouwd en maken daarom geen deel uit van het alfabet. Korte klinkers zijn er drie en ze komen samen met de lange klinkers overeen met a, e, i, o en u. In grammaticale terminologie wordt een korte klinker een harakah genoemd. Om aan te geven dat een medeklinker wordt gevolgd door een korte klinker in uitspraak, wordt het overeenkomende symbool van de onderstaande op of onder de letter geplaatst. Elke letter met een harakah erop of eronder wordt mutaharrik genoemd.

De drie harakāt zijn:

  1. dhammah (…) – komt overeen met een korte o of u in het Engels. De letter met deze klinker zou mudhmum zijn.
  2. fathah (…) – komt overeen met een korte a in het Engels. Het bijvoeglijk naamwoord is maftūh.
  3. kasrah (…) – komt overeen met een korte e of i in het Engels. Het bijvoeglijk naamwoord is maksūr.

Afwezigheid van klinker wordt sukoon genoemd (…). Als een letter sākin is, d.w.z. een sukoon erop heeft, zou dit betekenen dat het de laatste medeklinker in een lettergreep is. Een lettergreep is per definitie de klank die wordt geproduceerd door het koppelen van ten minste één medeklinker en een klinker. Medeklinkers alleen kunnen niet worden uitgesproken. Probeer bijvoorbeeld de letter b uit te spreken zonder er een klinker aan toe te voegen! Op het moment dat er een geluid uitkomt, realiseert men zich dat het ofwel bā, be of iets dergelijks is dat is uitgesproken, niet alleen de letter b op zichzelf. De realiteit is dat alle medeklinkers gekoppeld moeten worden aan klinkers om lettergrepen te worden en dus uitspreekbaar. Dit is de aard van menselijke uitingen. Dit is dus het absolute minimum: dat je minstens één medeklinker en een klinker hebt. Vaak kunnen lettergrepen echter bestaan uit twee medeklinkers met een klinker ertussen, zoals in fun. Wanneer dit gebeurt, wordt in de Arabische grammaticaterminologie gezegd dat de tweede medeklinker, d.w.z. degene waarop de klank van de lettergreep stopt, een sukoon heeft. In het woord fun zouden we bijvoorbeeld zeggen dat de n sākin is.

In het Engels, wanneer een medeklinker in hetzelfde woord wordt verdubbeld, wat betekent dat de eerste lettergreep eindigt in dezelfde letter waarmee de tweede lettergreep begint, zoals in funny (fun-ny), worden beide medeklinkers afzonderlijk geschreven. In het Arabisch wordt de letter slechts één keer geschreven en wordt het symbool (…) erop geplaatst om duplicatie in uitspraak aan te geven. Dit twee keer uitspreken van de letter — eerst met een sukoon, dan met een harakah — wordt tashdīd of shaddah genoemd en de letter zou mushaddad zijn; bijvoorbeeld de bā in tabbat is mushaddad.

In tegenstelling tot de korte klinkers van de taal, worden lange klinkers eigenlijk als letters beschouwd. Ze worden zwakke letters of ḥurūf al‑‘illah genoemd. Ze zijn ook drie in aantal en zijn in wezen slechts verlengingen van de dhammah (wāw), fathah (alīf) en kasrah (yā’).

2 Vereenvoudigde didactische uitleg

  1. Het Arabische alfabet

In het Arabisch zijn er 28 letters, en allemaal zijn het medeklinkers. De korte klinkers horen niet bij het alfabet. Ze zijn alleen uitspraaktekens.

  1. Korte klinkers (harakāt)

Er zijn drie korte klinkers, en in de grammatica heten ze harakāt. Een harakah is een klein teken dat op of onder een letter wordt gezet om te laten horen welke klinker erna komt. Een letter met een harakah heet mutaharrik.

De drie harakāt zijn:

  1. Dhammah — klinkt als o/u. De letter heet dan mudhmum.
  2. Fathah — klinkt als a. De letter heet dan maftūh.
  3. Kasrah — klinkt als e/i. De letter heet dan maksūr.
  1. Geen klinker: Sukoon

Als een letter geen klinker heeft, krijgt hij een teken dat sukoon heet. Een letter met sukoon heet sākin.

Een lettergreep bestaat altijd uit:

  • minstens één medeklinker,
  • en één klinker.

Een losse medeklinker kun je niet uitspreken. Bijvoorbeeld: je kunt b niet zeggen zonder dat het bā, be of bi wordt.

  1. Twee medeklinkers in één lettergreep

Soms zit er een klinker tussen twee medeklinkers, zoals in het Engelse woord fun. De laatste medeklinker van de lettergreep (de n) heeft dan een sukoon → hij is sākin.

  1. Verdubbeling van een letter: Shaddah

In het Engels schrijf je een dubbele medeklinker twee keer, zoals in funny (fun-ny).

In het Arabisch schrijf je de letter maar één keer, en zet je het teken shaddah erop. Dat betekent dat je de letter twee keer uitspreekt:

  • eerst met sukoon,
  • daarna met harakah.

Een letter met shaddah heet mushaddad. Voorbeeld: de bā’ in tabbat is mushaddad.

  1. Lange klinkers (ḥurūf al‑‘illah)

In tegenstelling tot korte klinkers zijn lange klinkers echte letters. Ze heten ḥurūf al‑‘illah (zwakke letters).

Er zijn er drie:

  • Wāw → lange ū (verlenging van dhammah)
  • Alīf → lange ā (verlenging van fathah)
  • Yā’ → lange ī (verlenging van kasrah)
VorigeVolgende