Strategische planning is het proces van een organisatie om haar strategie of richting te bepalen en beslissingen te nemen over de toewijzing van haar middelen om deze strategie na te streven.
Het kan zich ook uitstrekken tot controlemechanismen om de uitvoering van de strategie te sturen. Strategische planning werd in de jaren zestig prominent in bedrijven en blijft een belangrijk aspect van strategisch management. Het wordt uitgevoerd door strategische planners of strategen, die veel partijen en onderzoek bronnen betrekken bij hun analyse van de organisatie en haar relatie tot de omgeving waarin zij concurreert.
Strategie heeft veel definities, maar omvat over het algemeen het stellen van strategische doelen, het bepalen van acties om de doelen te bereiken en het mobiliseren van middelen om de acties uit te voeren. Een strategie beschrijft hoe de doelen worden bereikt met de middelen. Het senior leiderschap van een organisatie is over het algemeen belast met het bepalen van de strategie. Strategie kan worden gepland (bedoeld) of kan worden waargenomen als een patroon van activiteiten terwijl de organisatie zich aanpast aan haar omgeving of concurreert.
Strategie omvat processen van formulering en implementatie; Strategische planning helpt bij het coördineren van beide. Strategische planning is echter analytisch van aard (d.w.z. het gaat om ‘het vinden van de puntjes’); Strategievorming zelf omvat synthese (d.w.z. ‘de punten met elkaar verbinden’) via strategisch denken. Als zodanig vindt strategische planning plaats rond de strategievormingsactiviteit.
Strategische planning is een proces en heeft dus input, activiteiten, output en resultaten. Dit proces heeft, net als alle processen, beperkingen. Het kan formeel of informeel zijn en is typisch iteratief, met feedbacklussen gedurende het hele proces. Sommige elementen van het proces kunnen continu zijn en andere kunnen worden uitgevoerd als afzonderlijke projecten met een definitief begin en einde gedurende een periode.
Strategische planning levert input voor strategisch denken, dat richting geeft aan de daadwerkelijke strategievorming. Typische strategische planningsinspanningen omvatten de evaluatie van de missie van de organisatie en strategische kwesties om de huidige praktijken te versterken en de behoefte aan nieuwe programmering vast te stellen. Het eindresultaat is de strategie van de organisatie, inclusief een diagnose van de omgeving en de concurrentiesituatie, een leidend beleid over wat de organisatie van plan is te bereiken, en belangrijke initiatieven of actieplannen om het leidende beleid te bereiken.
Michael Porter schreef in 1980 dat het formuleren van een concurrentiestrategie vier belangrijke elementen omvat:
- Sterke en zwakke punten van het bedrijf;
- Persoonlijke waarden van de belangrijkste uitvoerders (d.w.z. management en bestuur);
- Kansen en bedreigingen in de sector;
- Bredere maatschappelijke verwachtingen.
De eerste twee elementen hebben betrekking op interne factoren van het bedrijf (d.w.z. de interne omgeving), terwijl de laatste twee betrekking hebben op factoren buiten het bedrijf (d.w.z. de externe omgeving). Met deze elementen wordt rekening gehouden tijdens het hele strategische planningsproces. Dit noemen wij een SWOT-analyse.
De naam SWOT is een acroniem voor de vier componenten die de techniek onderzoekt:
- (S) Sterke punten: kenmerken van het bedrijf of project die het een voordeel geven ten opzichte van anderen.
- (W) Zwakke punten: kenmerken die het bedrijf of project in een achterstandspositie plaatsen ten opzichte van anderen.
- (O) Kansen: elementen in de omgeving die het bedrijf of project in zijn voordeel kan benutten.
- (T) Bedreigingen: elementen in de omgeving die problemen kunnen veroorzaken voor het bedrijf of project.
Levenscyclus van producten
De productlevenscyclus is een begrip uit de marketing en economie dat gebruikt wordt om te onderzoeken welke marketingstrategieën op een bepaald moment het best kunnen worden toegepast op een bepaald product. De Engelse term product life cycle werd voor het eerst gebruikt door Theodore Levitt.
Wat zijn de fasen van de productlevenscyclus?
Vier fasen van de productlevenscyclus. In de productlevenscyclus bevinden zich vier hoofdfasen, namelijk: (1) de introductiefase, (2) de groeifase, (3) de volwassenheidsfase en (4) de neergangsfase. De fasen van de productlevenscyclus kunnen gekoppeld worden aan diverse modellen, zoals het adoptiemodel van Rogers of een BCG-matrix.
Bedrijfsdoelstellingen zijn doelstellingen die u helpen het gewenste resultaat van uw bedrijf te bereiken. Ze zijn er in verschillende vormen: de omzet verhogen, nieuwe klanten werven of oude klanten behouden, de efficiëntie verbeteren met technologie, de kosten voor productiemateriaal en arbeid verlagen.
Wat is een commerciële doelstelling?
Een commerciële doelstelling is een doel dat uw bedrijf nastreeft. Het beschrijft waar ze voor staan en wat de klant van hen mag verwachten, en fungeert als een intern kompas om beslissingen te nemen die in lijn zijn met hun merkwaarden, doelstellingen van het consumentenbestand, enz.
De definitie van doelstellingen is dat zij een vooraf bepaald doel of streven zijn dat men tracht te bereiken. Doelstellingen maken vaak gebruik van het SMART-principe, dat staat voor Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden.
- Specifiek: is de doelstelling eenduidig?
- Meetbaar: onder welke (meetbare/observeerbare) voorwaarden of vorm is het doel bereikt?
- Acceptabel: zijn deze doelen acceptabel voor de doelgroep en/of het management?
- Realistisch: is het doel haalbaar?
- Tijdsgebonden: wanneer (in de tijd) moet het doel bereikt zijn?
Ondernemingsplan
Een ondernemingsplan, ook wel businessplan genoemd is een formeel document met bedrijfsdoelstellingen, methoden, hoe en wanneer deze doelstellingen kunnen en moeten worden bereikt. Het document dient als een stappenplan om de bedrijfsdoelstellingen te behalen.
Het businessplan wordt gebruikt bij het starten van een nieuwe of het overnemen van een bestaande onderneming. Het is ook voor gevestigde ondernemers steeds gebruikelijker om een ondernemingsplan te maken en bij te houden. Een dergelijk plan vergroot de levensvatbaarheid van een onderneming. Het is bijvoorbeeld vereist bij een kredietaanvraag bij een bank. Een goed ondernemingsplan vergroot ook het vertrouwen van andere partijen, zoals leveranciers of verzekeraars.
Het ondernemingsplan kan bestaan uit de volgende onderdelen:
Persoonlijk
- Persoonlijke gegevens van de (startende) ondernemer zoals NAW-gegevens, burgerlijke staat, nationaliteit, IBAN-nummers, BSN en curriculum vitae. Hier kunnen ook eventuele bestaande inkomsten, schulden en verzekeringen van de ondernemer worden genoemd.
- Eigenschappen en vaardigheden van de ondernemer
- Doelen van de onderneming.
Interne organisatie
- Organisatie: Het gaat hier om onder andere de vestigingsplaats en het personeel. In het geval de organisatie een rechtspersoon is, worden hier de leden van het bestuur vermeld.
- Rechtsvorm: eenmanszaak, vennootschap onder firma, besloten vennootschap, commanditaire vennootschap, naamloze vennootschap of maatschap.
- Benodigde vergunningen
- Producten en diensten: Er wordt vermeld waarin het product of de dienst zich onderscheidt van andere producten of diensten op de markt, ook wel de unique selling proposition, en waarom de klant dit product zou verkiezen boven dat van de concurrent.
- Prijsstelling ten opzichte van de concurrentie.
Externe organisatie
- Concurrentie: vergelijking met de punten uit de interne organisatie.
- Marketing: onderzoek doen naar de markt het product of de dienst. In het marketingplan staat hoe klanten worden bereikt. De marketingmix is hier een belangrijk analysemiddel.
- Promotie: bijvoorbeeld door gebruik te maken van advertenties, aanmelden bij zoekmachines, folders, mailings of tv-spotjes.
Financiële zaken
- Omzetprognose: een prognose van de te behalen omzet, dat van het aantal klanten en de vraag naar het product afhangt.
- Rentabiliteitsdrempel, ook bekend als break-evenpunt. Deze geeft aan bij hoeveel omzet de kosten gelijk zijn aan de opbrengsten en een minimaal benodigd ondernemersloon wordt bereikt.
- Investeringsbegroting: hieronder vallen de kosten die nodig zijn om te kunnen starten.
- Ondernemingsfinanciering of financiering van investering: bijvoorbeeld met een krediet of spaargeld. De solvabiliteit is hierbij van belang.
- Begroting of financieel jaarverslag: Welke het is hangt ervan af dat de onderneming begint of al actief is. Behalve de omzetprognose geeft deze de verwachte nettowinst.
Overige zaken
- Haalbaarheidsonderzoek: onder meer kan een SWOT-analyse van de onderneming.
- Bereikbaarheid: bijvoorbeeld per auto of openbaar vervoer.
- Verzekeringen: arbeidsongeschiktheidsverzekering, rechtsbijstandverzekering en een aansprakelijkheidsverzekering.