Toen Christoffel Columbus het nieuwe continent ontdekte, dat tegenwoordig bekend staat als Amerika, stonden de Arabische landen onder de heerschappij van een grote islamitische staat, namelijk het Ottomaanse Rijk, dat zijn heerschappij had uitgebreid over alle Arabische grond en landen die vandaag de dag bekend zijn, naast enkele andere islamitische staten. Zo’n rijk was de laatste islamitische staat die over de Arabische regio had geregeerd, en dat was van het jaar 1516 tot het jaar 1918.

De Arabische regio’s en het Midden-Oosten waren getuige geweest van de opkomst van vele regeringen en islamitische staten die elkaar op hun grondgebied opvolgden, afhankelijk van plaats en tijd. ‘Islamitische staten worden al eeuwenlang bestuurd door de machtigste handen. De verspreiding van moslims over drie continenten is de meest eervolle overwinning in de geschiedenis geworden.” De oprichting en uitbreiding van de islamitische staten werd niet bereikt door agressie of door moord. De grote en belangrijkste macht die deze staten in stand hield en in leven hield, was de kracht van iman (geloof), de kracht van rechtvaardigheid, goedheid, eerlijkheid en zelfopoffering die de islam enorm koestert.

Aangezien het Midden-Oosten van het grootste belang is vanwege zijn spirituele en religieuze waarde, aangezien het de plaats van afstamming was van religies en boodschappers. Bovendien wordt het beschouwd als het commerciële kruispunt en het knooppunt van de drie belangrijkste continenten in die tijd: Europa, Afrika en Azië, vandaar dat het getuige was geweest van vele oorlogen, die de Arabische natie eeuwenlang hebben leeggezogen, vanwege de externe hebzucht en de talrijke invasies, naast de interne onenigheid, die staten hadden doen vallen,  en anderen om over het puin op te stijgen, zoals weergegeven in de bovenstaande tabel. Niettemin bleef de externe hebzucht ernstiger, met de herhaling van pogingen om de islamitische staat te vernietigen, uit de eerste hand te leggen en zijn naties en rijkdommen te manipuleren.