1 Inleiding
De student leert in deze les wie het recht heeft om het lichaam van een vrouw in het graf te laten zakken, namelijk haar maḥram, en bij afwezigheid andere familieleden of vrome moslims. Hij leert de voorgeschreven duʿāʾ bij het neerlaten van het lichaam, hoe de overledene op de rechterzijde wordt gelegd met het gezicht naar de Qiblah, en wat te doen wanneer dit wordt vergeten. De student begrijpt dat de knoop van de kafan na het neerlaten mag worden losgemaakt en dat het geven van aarde volgens een vaste volgorde en met specifieke Qurʾānverzen gebeurt. Hij leert dat het graf een lichte verhoging moet hebben, dat water sprenkelen aanbevolen is, en dat het graf niet volledig vlak mag zijn. Ook leert hij de regels voor situaties waarin iemand op een schip overlijdt. Zo krijgt de student een volledig inzicht in de praktische, juridische en spirituele handelingen die de Sharīʿah voorschrijft bij het neerlaten van het lichaam in het graf.
2 Wie moet het lichaam van een vrouw laten zakken?
De mensen die een vrouwelijk lichaam laten zakken, moeten haar maḥram zijn [voor wie pardah niet noodzakelijk is]. Als zij niet beschikbaar zijn, dan andere naaste familieleden, en als dit niet mogelijk is, dan kunnen vrome moslims het lichaam laten zakken. ʿĀlamgīrī
Bij het plaatsen van het lichaam in het graf bidt men deze duʿāʾ:
بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَعَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ
Bismillāhi wa Billāhi wa ʿalā Millati Rasūlillāh. “In de Naam van Allāh, met Allāh, en volgens de levenswijze van de Boodschapper van Allāh.” Durr‑e‑Mukhtār, ʿĀlamgīrī
3 De zijde en het gezicht van de overledene
Leg de overledene op de rechterzijde en richt het gezicht naar de Qiblah.
Als men vergeet het gezicht naar de Qiblah te richten, maar dit herinnert nadat de kist is gesloten, moet de kist opnieuw worden geopend en het gezicht naar de Qiblah worden gericht.
Als men het vergeet en de grond is gevuld en het graf is gesloten, open het graf dan niet opnieuw om het gezicht naar de Qiblah te richten. Op dezelfde manier: als het lichaam op de linkerzijde is gelegd of de voeten daar liggen waar het hoofd zou moeten zijn, en men herinnert dit vóórdat de aarde in het graf wordt gegooid, dan moet het lichaam in de juiste positie worden gelegd; anders moet het worden gelaten zoals het is. ʿĀlamgīrī, Durr‑e‑Mukhtār, Radd‑ul‑Muḥtār
Nadat het lichaam in het graf is geplaatst, kan de vastgebonden knoop van de kafan worden losgemaakt omdat dit niet meer nodig is. Als men dit niet doet, is er geen kwaad. Johra, Bahār
4 Wanneer er aarde wordt gegeven, hoe en wat moet worden gebeden?
Zodra de houtplanken over het graf zijn gelegd, begint men met het aanbrengen van de aarde. Dit moet vanaf de hoofdzijde worden gestart en met beide handen worden opgepakt en driemaal worden neergelaten.
- Bij de eerste worp bidt men: مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ
Minhā Khalaqnākum. “Uit haar hebben Wij jullie geschapen.”
- Bij de tweede worp: وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ
Wa fīhā Nuʿīdikum. “En daarin brengen Wij jullie terug.”
- Bij de derde worp: وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَىٰ
Wa Minhā Nukhrijukum Tāratān Ukhrā. “En uit haar zullen Wij jullie opnieuw voortbrengen.”
De rest van de aarde moet op het graf worden gelegd met een schop of spade. Meer aarde op het graf leggen dan wat eruit kwam is makrūh. ʿĀlamgīrī, Johra
De grond die aan de hand kleeft, kan worden afgeschud of afgewassen, wat ook bij voorkeur is. Bahār‑e‑Sharīʿat
Het graf mag niet helemaal vierkant worden gemaakt, maar er moet een dip in zitten zoals de bult van een kameel.
Het is toegestaan om water op het graf te sprenkelen, en het is zelfs beter om dat te doen. Het graf moet één span hoog zijn of iets hoger. ʿĀlamgīrī, Durr‑e‑Mukhtār
Als een persoon sterft op een schip en het land is niet nabij, dan moet hij worden gewassen, een kafan worden aangetrokken en moet hij in de zee worden neergelaten. Guniya, Radd‑ul‑Muḥtār