1 Inleiding
De wetenschap van de klassieke logica – in het Arabisch bekend als منطق /Mantiq/ – is een discipline waarvan de principes een persoon beschermen tegen foutieve noesis. Het onderwerp dat in deze wetenschap aan de orde komt, is daarom bekende stukjes informatie in hun hoedanigheid van leidend tot onbekende stukjes informatie. En in de praktijk komt dit neer op het onderwerp van منطق, zijnde de constructie van definities en het formuleren van bewijzen.
Mantiq leert ons dus hoe we een definitie kunnen construeren en hoe we een bewijs kunnen formuleren om ons te beschermen tegen waarneembare fouten. Onze doeleinden hier bij Learn Arabic Online zijn echter niet om definities en bewijzen formeel te bestuderen; we bestuderen logica om de terminologie te verwerven die in deze discipline wordt gebruikt als een voorwaarde voor Arabische retoriek. Dit komt omdat retoriek sterk gebaseerd is op terminologie en concepten die fundamenteel zijn voor mantiq.
2 Stappenplan
De crux van منطق is iets dat de برهان (bewijs) wordt genoemd, wat een specifiek type syllogisme is. Syllogismen zijn dus opgebouwd uit een reeks stellingen die een gevolg heeft. Nu worden zowel de stellingen als het gevolg van een syllogisme uitgedrukt als zinnen. En zinnen zijn gemaakt van woorden. Vandaar dat de routekaart van logica de studie van woorden, de samensmelting van woorden in zinnen, het gebruik van zinnen als proposities en het rangschikken van stellingen om syllogismen te vormen omvat.
|
Definitie van Mantiq (Logica) |
Een wetenschap waarvan de principes ons beschermen tegen het maken van perceptuele fouten |
|
Hoe dit wordt bereikt (het onderwerp logica)? |
Dit wordt bereikt door definities en bewijzen te bestuderen |
|
Ultieme doelen |
Een van de belangrijkste doelen hiervan is om de terminologie te leren die door logici wordt gebruikt, omdat deze veel wordt gebruikt in de wetenschap van retorica |
|
Onze aanpak |
Laten we van The Proof onze oase maken. Nu moeten we syllogismen bestuderen, wat betekent dat we stellingen moeten bestuderen, wat betekent dat we zinnen moeten bestuderen, wat betekent dat we woorden moeten bestuderen. Tijdens dit proces hebben we definities en bewijzen geleerd. |
3 Een idee is een van de twee soorten: het concept en de instemming
Het hebben van een gedachte aan iets in iemands geest wordt علم (gedachte of idee) genoemd. Deze gedachte kan van een geïsoleerd concept of van een instemming zijn. Een geïsoleerd concept is gewoon een idee waarin niets wordt beweerd, terwijl instemming een idee is waarin er een copula is en iets wordt geclaimd.
Voorbeelden van de eerste zijn “president”, “zijn”, “is”, “Machiavellian”, “in het Witte huis”, “voor het Congres”, “zijn arrogante houding”, “Ik wou dat ik president was”, “zal de president het Congres vandaag toespreken?” En voorbeelden van de laatste zijn “de president ontmaskerde zijn Machiavellians’ leiderschap”, “zijn houding is arrogant.”
De eerste hiervan wordt تصوّر (concept) genoemd en de laatste wordt تصديق (instemming) genoemd. Merk op dat dit de concepten van uiting, woorden, zinnen en zinnen zoals geleerd in de wetenschap van de grammatica sterk weerspiegelt. Er is echter een fundamenteel verschil; de begrippen علم, تصورر en تصديق zijn op mentaal niveau. Dit zijn dingen die in de geest worden bedacht voordat ze tastbaar worden gerealiseerd. Zodra علم (gedachte) in iemands geest voorkomt, kan het dan worden gerealiseerd als uiting door de mond, op welk punt grammatica het zou bespreken. Zodra het concept in de geest voorkomt, kan het worden gerealiseerd als woorden, zinnen en niet-informatieve zinnen, waarna grammatica het zou bespreken. En zodra تصديق (instemming) in de geest voorkomt, kan het dan worden gerealiseerd als informatieve zinnen, op welk punt, nogmaals, grammatica het zou bespreken. Bovendien is het niet zo dat علم , تصور en تصديق altijd zullen worden gerealiseerd als spraak uit de mond. Ze kunnen heel goed worden gerealiseerd met andere middelen zoals gebarentaal, of ze kunnen helemaal niet worden gerealiseerd.
|
علم (gedachte of idee) |
|
|
تصديق (Instemming – een idee dat een copula bevat wat betekent dat er iets wordt geclaimd) |
تصور |
4 Beide soorten ideeën kunnen onopvallend of onopvallend zijn
Een onopvallend idee is een idee dat niet hoeft te worden uitgelegd en het wordt begrepen zonder na te denken. Men kan zeggen dat het duidelijk is. Voorbeelden van onopvallende concepten zijn onze perceptie van warm en koud, want dit zijn concepten die niet hoeven te worden gedefinieerd. En voorbeelden van onopvallende instemming zijn het idee dat de hemel boven ons is, want dit is axiomatisch en hoeft niet te worden bewezen.
Een opvallend idee daarentegen is er een die wel uitleg nodig heeft. Voorbeelden van opvallende concepten zijn het concept engelen, want dit kan niet door iedereen worden begrepen en zou moeten worden gedefinieerd. Evenzo zijn voorbeelden van opvallende instemming het idee dat het universum eindig is, want nogmaals, niet iedereen zou hiervoor strijden en dus zou deze instemming moeten worden bewezen.
Onopvallend, in het Arabisch, wordt بديهي genoemd en opvallend staat bekend als نظري. Merk op hoe het idee van opvallende ideeën leidt tot de primaire thema’s van logica. In het geval van concept-gebaseerde ideeën bestuderen we definities en in het geval van instemmingsideeën bestuderen we bewijzen.
|
تصديق (instemming) |
تصور (concept) |
|
|
Onmiddellijk aanvaarde claims (Logica gaat hier niet over) |
Duidelijk begrepen concepten (Logica gaat hier niet over) |
بديهي (onopvallend) |
|
Claims die bewezen moeten worden (Logica behandelt deze) |
Concepten die moeten worden gedefinieerd (Logica behandelt deze) |
نظري |
5 Tastbaar realiseren van ideeën: zes methoden
Bedenk dat ideeën, concepten en instemming op mentaal niveau zijn. Maar om deze dingen verder te bestuderen, hebben we een medium nodig waarmee we ze kunnen realiseren. Of we nu gebarentaal, gesproken woord of een ander middel gebruiken, we hebben tijdens de rest van onze studies een medium nodig. Daarom definiëren we nu de zes mediums waarmee ideeën kunnen worden gerealiseerd en kiezen we de meest effectieve.
De realisatie van een idee, in het Arabisch, wordt دلالد (indicatie) genoemd en wordt formeel gedefinieerd als: voor iets om op een zodanige manier te zijn dat conceptie ervan resulteert in conceptie van iets anders. Bijvoorbeeld, het idee van president is علم van het type تصور terwijl het op een mentaal niveau is. Een van de manieren waarop we dit idee kunnen realiseren is om gesproken woord te gebruiken en het woord “president” uit te spreken. Er zijn nu twee presidenten: een op mentaal niveau en een op het gesproken woord. Het gesproken woord is zodanig dat het op de president aangeeft wat op mentaal niveau is. Deze aanduiding is een voorbeeld van دلالد.
Nu kan realisatie op twee belangrijke manieren worden gedaan, die elk vervolgens in drie worden opgesplitst.
- Ofwel wordt de aanduiding gesproken (دلالد لفظية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij munten. Bijvoorbeeld, de naam “Zaid” wanneer gesproken geeft aan op de persoon zo genoemd. Dit is te danken aan een naamgeving (of munten) proces waarbij de jongen Zaid werd genoemd “Zaid”. (دلالة لفظية وضعية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij natuurlijk begrip. Wanneer een persoon bijvoorbeeld hoest en geluid in zijn keel maakt door dit te doen, duidt dit erop dat hij in fysieke nood verkeert. Deze indicatie is te danken aan natuurlijk begrip. (دلالة لفظية وضعية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij de rede. Wanneer iemand in een aangrenzende kamer bijvoorbeeld een onsamenhangend geluid maakt, kunnen we door het horen van dat geluid redeneren dat een mens zich in die kamer bevindt. (دلالة لفظية عقلية)
- Of het is niet-gesproken (دلالة غير لفظية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij munten. Een rode zeshoek geeft bijvoorbeeld aan bij het stoppen, omdat dit is bedacht om dit te betekenen. (دلالة غير لفظية وضعية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij natuurlijk begrip. Wanneer een hond bijvoorbeeld zijn tanden laat zien en rechtop staat, duidt dit op gevaar dankzij een aangeboren begrip dat we hebben. (دلالة غير لفظية طبعية)
- De indicatie wordt bereikt dankzij de rede. Als we bijvoorbeeld rook zien opkomen, kunnen we aannemen dat er brand is, en dit is te wijten aan reden en redenering. (دلالة غير لفظية عقلية)
De methode van keuze, zoals men misschien heeft geraden, is om bedachte woorden (optie 1) te gebruiken om de ideeën in de geest te realiseren. Met andere woorden, we zullen regelmatig gesproken taal gebruiken.
Terzijde: Eigenlijk, hier bij Learn Arabic Online, zullen we optie 4 gebruiken. Dit komt omdat we geschreven woorden gebruiken om aan te geven op de ideeën in de geest, niet gesproken woord, vanwege het medium van interactie.
6 De gesproken spraak en wat het aangeeft
De gesproken toespraak wordt de دال (de aanwijstoespraak; de tastbare realisatie zoals het woord “president”) genoemd en het idee dat het vertegenwoordigt staat bekend als de مدلول (het aangegeven idee op mentaal niveau zoals het idee van president). Latere discussies over logica zullen tot op zekere hoogte betrekking hebben op de دال, en in de eerste plaats op de مدلول. Dit zal leiden tot verdere discussies en uiteindelijk tot definities en bewijzen.
- Inleiding tot de klassieke logica – introductie van de thema’s concept en instemming en hoe opvallende concepten de studie van definities vereisen en hoe opvallende instemmingen de studie van bewijzen vereisen
- Indicatie – concepten en instemmingen zijn op mentaal niveau, maar we moeten ze uitdrukken met woorden; deze tutorial introduceert het idee van eenvoudige indicatie die wordt gebruikt om aan te geven op concepten in de geest, en samengestelde indicatie die wordt gebruikt om instemming in de geest aan te geven
- Definities
- Eenvoudige indicatie – in het aspect definities van logica wordt in deze zelfstudie de eenvoudige indicatie besproken die wordt gebruikt om aan te geven op concepten in de geest
- Geïndiceerd concept – en deze tutorial bespreekt de werkelijke mentale concepten zelf
- Definities – het samenbrengen van de eenvoudige aanduiding en het aangegeven begrip culmineert in de theorie van het vormen van definities
- Bewijzen
- Samengestelde indicatie – in het aspect van de bewijzen van logica, deze tutorial bespreekt de samengestelde indicatie die wordt gebruikt om aan te geven op instemming in de geest
- Aangegeven instemming en moderne logica – en deze tutorials bespreken de werkelijke mentale instemming zelf
- Bewijzen – het samenbrengen van de samengestelde aanduiding en de aangegeven instemming culmineert in de theorie van het formuleren van bewijzen; een samenvatting van de terminologie in dit deel van Logica is aan de lezer overgelaten
- Logic Reference – een terse set grafieken en diagrammen als een samenvatting van alle Logic gerelateerde tutorials
Download het studieboek Arabisch/Engels.